Wetenschap en creativiteit: twee veelbelovende bondgenoten

Diewertje: “In de master Genomics in Society die we hebben ontwikkeld, hebben we gewerkt met het model van Design Thinking. Je probeert dan allereerst om de juiste vraag te stellen, gevolgd door een proces van onderzoeken, divergeren en weer convergeren. Het is wel spannend om de studenten voldoende ondersteuning te kunnen geven, terwijl je vooraf niet weet wat ze als onderwerp kiezen of gaan ontwerpen. Als docent probeer je je voor te stellen hoe dat onderwijs eruit gaat zien en wat de studenten gaan ervaren en daarin hielp Impact at the Core echt. Zo hebben we een student journey gemaakt waarbij je precies per week ziet wat er gaat gebeuren en waar studenten eventueel tegenaan kunnen lopen. De studenten gingen echt een ontwerpproces aan en we wisten niet wat eruit zou komen, wat de resultaten daarvan zijn. We ondersteunden ze dus heel erg op het proces en niet zozeer op de inhoud.”

Als je aan de gang gaat met impactgedreven onderwijs, realiseer je dan goed dat het eindpunt niet vaststaat. “Het ligt veel meer open,” erkent Diewertje, “dus het is belangrijk dat je je daar zelf op voorbereidt. De leerdoelen gaan heel erg over de vaardigheden en ontwikkeling, maar zijn vaak minder inhoudelijk. Je moet als docent meer coachen dan je gewend bent. In feite krijgen zowel docenten als studenten verschillende rollen, waarbij ze ook ineens samenwerkingspartner zijn voor externe stakeholders in de maatschappij. Hoe ga je om met die stakeholders en hoe betrek je ze? Hoe ga je een langdurige samenwerking aan en hoe zorg je ervoor dat je niet alleen iets komt halen, maar ook iets komt brengen in de maatschappij? Hoe ziet dat eruit in de praktijk en welke activiteiten stel je voor? Daarbij zijn heldere communicatie en feedback van levensbelang.”

Ook vanuit het perspectief van de student had de nieuwe aanpak direct effect. Diewertje: “Dat zag ik al meteen bij de eerste opdracht: ‘ga op zoek naar voorbeelden van kunst of ontwerp die de dialoog aanwakkeren over een ethisch of maatschappelijk gevoelig onderwerp binnen de genetica’. Al snel kwamen de studenten met mooie afbeeldingen van een DNA-helix. Maar daarmee zet je te weinig in beweging. Je moet juist ontwerpen en kunststukken hebben waar schuring in zit en die urgentie uitstralen. Daar is nog wel een ontwikkeling nodig.”

De EUR biedt met haar ontwikkelfaciliteiten  voor impactgedreven onderwijs een geweldige speeltuin waarin van alles wordt gefaciliteerd. Met volop ruimte om onderwijs te ontwikkelen, methoden uit te proberen, obstakels te overwinnen en impact te creëren. “Daar hebben we tijdens de pilot hier binnen de minor Genetics in Society riant gebruik van gemaakt. In de afgelopen jaren heeft Impact at the Core mij heel erg gevormd in de professionalisering als impactdocent. Het was ook enorm inspirerend om tijdens de vele bijeenkomsten en congressen over impactgedreven onderwijs gelijkgestemden te ontmoeten en ideeën uit te wisselen. En er zijn leuke samenwerkingen ontstaan met andere universiteiten die zich bezighouden met impactgedreven onderwijs. Dit is nog maar het begin!”